ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΣ ΜΑΝΙΧΑΪΣΜΟΣ

CHAMBERLAIN θριαμβευτής....Σε λίγο αίμα και δάκρυα!

1938,Σεπτέμβριος: .Ο ¨Αγγλος πρωθυπουργός ARTHOUR NEVILLE CHAMBERLAIN επιστρέφει περιχαρής και τροπαιούχος από το Μόναχο της Γερμανίας στην πατρίδα του."Η Πολιτική του Κατευνασμού" της οποίας ήταν εμπνευστής μαζί με τον Γάλλο συνάδελφό του EDOUARD DALADIER είχε πετύχει, και είχαν θριαμβεύσει έναντι κάποιων γραφικών πολιτικών αντιπάλων τους,σαν τον Τσώρτσιλ, που έβλεπαν με ανησυχία το παρα-φούσκωμα της Γερμανικής χήνας.Είχαν θυσιαστεί βέβαια τα δίκαια και η ανεξαρτησία κάποιων μικρών χωρών, όπως της Τσεχίας, αλλά αυτό φυσικά θα μπορούσε να παραβλεφθεί  και δεν ενδιέφερε κανέναν.Όλη η Ευρώπη και ο <<πολιτισμένος κόσμος>> πανηγύριζε!-Το καρκίνωμα όμως είχε παραμείνει εκεί στο σώμα της Ευρώπης και σε λίγο χρόνο θα δηλητήριαζε όλη την ευρωπαϊκή ήπειρο με εξαιρετικά επώδυνες συνέπειες.Τον Σεπτέμβριο του 1938 υπήρχε ακόμη λίγος  χρόνος, ένα χρόνο αργότερα τον Σεπτέμβριο του  1939 ήταν ήδη αργά!

Φαίνεται όμως ότι η ιστορία είναι από τα πιο δύσκολα μαθήματα γι αυτό δυστυχώς απαιτείται για την κατανόηση της  συνεχής επανάληψη.Και όμως, ένα από τα πιο ασφαλή συμπεράσματα που μπορεί να συναγάγει άμεσα κάποιος μελετητής της είναι η διαπίστωση, με ισχύ μάλιστα νομοτέλειας, ότι η αύξηση της ισχύος ,οικονομικής,πολιτικής,στρατιωτικής, ενός έθνους και μιας χώρας ενέχει το σπέρμα ιμπεριαλιστικών διαθέσεων.Σαν την συσσώρευση των νεφών που προηγείται και προμηνύει καταιγίδα και μπόρες.

Και η Γερμανία μας δίνει ένα ιδανικό παράδειγμα για αυτό: Από το 1870 μέχρι τις μέρες μας, τρεις φορές έρριξε σε τρομερές περιπέτειες την Ευρώπη, τον εαυτό της και όλο τον κόσμο!Και ουσιαστικά έμεινε ατιμώρητη,έτοιμη  για τον επόμενο γύρο, για μια ακόμη απόπειρα επιβολής ενός imperium. Λες και η (ανεπιτυχής) απόπειρα ληστείας μετά  φόνων(κατά συρροή ),δεν τιμωρείται, δεν αποτελεί καν άδικη πράξη.Μόνο η παραβίαση κάποιων θεσμικών κανόνων,διοικητικής μάλιστα μορφής αποτελούν ασυγχώρητα αμαρτήματα,διαχρονικά που επισύρουν βαρύτατες μάλιστα τιμωρίες,επί δικαίων και αδίκων.Σ¨αυτόν τον παραβάτη,σαν την Ελλάδα και άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής περιφέρειας, καμμιά επιείκεια, ο φταίχτης πρέπει να τιμωρείται σκληρά και να εμπεδωθεί η προτεσταντική ηθική, απόλυτα.

Προσπαθούσα πάντα  να ερμηνεύω την στάση της Γερμανίας με ορθολογικά κριτήρια.Αν δηλαδή ωφελείται και πως από την παρούσα οικονομική κρίση.Πρέπει να παραδεχθώ όμως ότι την συμπεριφορά της πρέπει να την προσεγγίζουμε και με ψυχολογικούς όρους.Είναι γνωστός ο Γερμανικός ιδεαλισμός.Όπως είναι γνωστό και ότι είναι  λαός ευφυής και δραστήριος,εργατικός και εξαιρετικά επίμονος και με οργανωτικές αρετές.Αυτά τα χαρακτηριστικά είναι η δύναμή του αλλά και η αδυναμία του,που εμπεριέχουν και το σπέρμα της αυτοκαταστροφής

 -Στον αντίποδα θα έλεγα ότι δεν διακρίνεται για τις πολιτικές αρετές του!Εύπιστος σε ότι εκπορεύεται  από τις ηγεσίες του,οικονομικές,πολιτικές και πνευματικές ελίτ,συστρατεύεται ευκόλως χωρίς καμμιά κριτική διάθεση,αυτο-υποβάλλεται από τον όγκο της συσσωρευμένης ισχύος του και αδυνατεί να προβλέψει την συνολική πορεία, να αντιληφθεί και να καταννοήσει τον περιβάλλοντα κόσμο.Δεν αναζητεί φίλους αλλά υπηκόους,εκλαμβάνει ως πραγματική  φιλία την από φόβο ή σκοπιμότητα  εξυπηρετική συμπεριφορά και αυτο-δικαιώνεται από τον ακαταμάχητο ιδεαλισμό του.!Δεν είναι τυχαίο ότι ηγέτες  όπως ο Βίσμαρκ και Χίτλερ έτυχαν μέχρι τέλους της ολοκληρωτικής αποδοχής του Γερμανικού Λαού, ακόμη και όταν το αποτέλεσμα της πολιτικής των ήταν πια εμφανές και στον πιο αδαή και αφελή πολίτη!

Και σήμερα, δεν είναι τυχαίο ότι ο μέσος Γερμανός έχει αφομοιώσει απόλυτα και άκριτα πιστεύει τις κατηγορίες εναντίον των λαών της Νότιας Ευρώπης που διαχέουν κανάλια και λαϊκά φύλλα μαζικής ενημέρωσης στην Γερμανία!

Φυσικά αυτά δεν ισχύουν για τον Γερμανό τραπεζίτη,τον μεγαλο επιχειρηματία, εκδότη, πολιτικό κλπ. μέλος της γερμανικής ελίτ που προφανώς αντιλαμβάνεται και γνωρίζει το ευμετάβλητο των καταστάσεων και ενσυνείδητα εργάζεται για την επιβολή του Γερμανικού imperium,έχοντας σαν αφετηρία και όπλο την οικονομική και πολιτική ισχύ,προς το παρόν, της χώρας του.

-Μήπως ΤΏΡΑ ΕΊΝΑΙ Η ΏΡΑ που πρέπει οι ηγεσίες των υπόλοιπων Ευρωπαϊκών κρατών να εγερθούν από τις βαθιές υποκλίσεις των ενώπιον της Γερμανικής ηγεσίας και να εργασθούν από κοινού για μια Ευρωπαϊκή Γερμανία και όχι για μια Γερμανική Ευρώπη;-Ακούγοντας τον Τσώρτσιλ και όχι τις <<συνετές>> φωνές των Τσάμπερλεν και Νταλαντιέ;

-Μήπως έστω και τώρα υπάρχει λίγος χρόνος;



KON MAR

ΓΙΑ ΜΙΑ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ ΖΟΥΜΕ...

Κρίμα που ξεχάστηκα και δεν πρόλαβα να υποβάλω δήλωση συμμετοχής στις επερχόμενες εκλογές,και είχα έτοιμο το κόμμα μου!-Δηλ. να ακριβολογώ, είχα έτοιμο μόνο το όνομά του! Πως θα ονομάζονταν;Ακούστε!

ΠΑ νελλήνια
ΠΑ ράταξη
ΡΙ   ζοσπαστικής
Α    ριστεράς

(βαρύγδουπο και εντυπωσιακό, έτσι;)

-Μα θα μου πείτε,κόμμα χωρίς πρόγραμμα,χωρίς ιδεολογία και προβεβλημένα στελέχη γίνεται;

-Για το αληθές πρόγραμμά του, και όχι μιά έκθεση ιδεών που παρουσιάζεται δήθεν ως πρόγραμμα, ξαναδιαβάστε τον τίτλο του, δηλ. τα αρχικά γράμματά του μόνο (καθέτως)!.Είναι νομίζω συγκρίσιμο με τα αντίστοιχα και άλλων κομμάτων που θα διεκδικήσουν την ψήφο μας.

-Οσο για τους υποψήφιους που θα προβάλλεις και θα προσελκύσουν μαζικά ψηφοφόρους ¨πολίτες¨, τώρα, έ!---αρκεί να έχεις καλές σχέσεις με τον καλλιτεχνικό και αθλητικό κόσμο και με πρωταγωνιστές ριάλιτυ σόου.Θα συμπληρώσεις με καριερίστες και αρριβίστες και φιλόδοξους σωτήρες.Σε κάθε περίπτωση θα ποντάρεις στην γκλαμουριά,στην ανευθυνότητα και στην γενική δυσφορία του κόσμου,δηλ. θα διεκδικήσεις μέρος των ψήφων διαμαρτυρίας.

Τα υπόλοιπα είναι σπατάλη χρόνου,προσπάθειας και χρήματος,,,!

Κρίμα λοιπόν...

           Υστερόγραφον:

-Ηθελα στον τίτλο να συμπεριλαμβάνεται και ο όρος του Δημοκρατικού Σοσιαλισμού, αλλά με πρόλαβε και τον "πατεντάρισε¨" άλλος...Δεν πειράζει όμως, αρκεί που συμπίπτει το περιεχόμενο των δύο κομμάτων. -Αλλωστε, για μιά ιδεολογία ζούμε.!!!

                   

                     Kon Mar 

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ;

-Η άποψη, που συχνά προβάλλεται , της πλήρους αυτονόμησης της Δικαιοσύνης από τις δύο άλλες συνταγματικές εξουσίες,την Εκτελεστική,δηλ. την κυβέρνηση και την Νομοθετική,δηλ. το κοινοβούλιο και της μη επιλογής της ηγεσίας της  από αυτές, πάσχει και ίσως στην εφαρμογή της αποδειχθεί επικίνδυνη.

Κατ αρχήν κάθε εξουσία στην Δημοκρατία πηγάζει από τον λαό και η λαϊκή κυριαρχία εκχωρείται κατά τις διατάξεις του συντάγματος στις δύο αυτές εξουσίες με την άμεση εκλογή των φορέων της Νομοθετικής εξουσίας, των βουλευτών, ή και άμεσα του αρχηγού της Εκτελεστικής εξουσίας (στις Προεδρικές Δημοκρατίες), αφού είναι γνωστό και αποδεκτό ότι στις εκλογές καλούμαστε κατ΄εξοχήν να επιλέξουμε κυβέρνηση ,σε μια σχέση αλληλένδετη και αναπόσπαστη των δύο αυτών εξουσιών με σωρεία συνταγματικών διατάξεων,μιλάμε δηλ. για άμεση νομιμοποίηση.

Η εντολή δε αυτή είναι ανακλητή και παρέχεται για περιορισμένο,  χρονικό διάστημα !

Της Δικαστικής εξουσίας η νομιμοποίηση είναι έμμεση,δηλ.θεσμική, οι λειτουργοί της δεν εκλέγονται  από το κυρίαρχο εκλογικό σώμα ούτε λογοδοτούν σ΄αυτό ,είναι δε ισόβιοι.

Η εμπειρία έχει αποδείξει ότι η αυτονόμηση κλάδων της Διοικήσεως,θεσμικών οργάνων (:στρατός,αστυνομία ,δικαστικό σώμα,εκκλησία, ανεξάρτητες αρχές κλπ), μη υποκειμένων σε έλεγχο της εκτελεστικής ή της Νομοθετικής εξουσίας που έχουν  και την απευθείας εξουσιοδότηση από τον λαό με τη άμεση εκλογή τους, είναι και λίαν πιθανή και αποτελεί οιονεί απειλή για την δημοκρατική λειτουργία του πολιτεύματος.

Η δε σύνταξή τους με τις κυρίαρχες πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές δυνάμεις μιας χώρας δεν οφείλεται  στην οργανική εξάρτησή τους από αυτές λόγω της επιλογής και διορισμού της ηγεσίας των αλλά από την αντίληψη των φορέων τους,στην πλειοψηφία των, ότι ανήκουν σε ένα ιδιαίτερο κοινωνικό στρώμα που είναι κοντά στην κορυφή της κοινωνικής πυραμίδας,και για αυτόν τον λόγο υπερασπίζονται ως θεματοφύλακες το STATUS QUO,δηλ. το επικρατούν πολιτικό,οικονομικό και κοινωνικό σύστημα.

Νομενκλατούρα!!! -Πρώτα αυτονομούνται από την κοινωνία και μετά από τους μηχανισμούς ελέγχου της.

Στις πολιτικές μας επιλογές να δίνουμε λοιπόν μεγαλύτερη βαρύτητα και αυτές να μεμφόμαστε και όχι το αρκούντως ισορροπημένο συνταγματικό πλαίσιο,το οποίο ορθά κατανέμει τις εξουσίες.Το δε όραμά μας,ημών των πολιτών, δεν μπορεί να είναι ούτε στρατοκρατία,ούτε θεοκρατία,ούτε αστυνομικό κράτος,ούτε κράτος δικαστών,αλλά Δημοκρατία με κοινωνικό προσανατολισμό, με Κοινωνική Δικαιοσύνη και όχι απλά με Δικαιακό Σύστημα που το συναντάμε και στα πιο αυταρχικά καθεστώτα!!!

Kon Mar

ΜΗΝΥΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΒΗΘΛΕΕΜ...

<<...Λέγουσι δε τινες: Πίστευε και μη ερεύνα... Εγώ δε λέγω υμίν, ΕΡΕΥΝΑΤΕ τας γραφάς υμών...Γνώσεσθε  την αλήθεια και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς...>>

-Μύθος ή ιστορική προσωπικότητα ο Ιησούς,ο βίος και η διδασκαλία του.αποτελούν στάδιο στη εξέλιξη του ανθρώπινου πολιτισμού στην προσπάθεια συγκρότησης πιο ανθρώπινων, πιο ανεκτικών κοινωνιών όπου θα υπάρχει χώρος και για τα πιο αδύναμα μέλη των.

 Ιστορικά βέβαια γνωρίζουμε ότι (και αυτή) η θρησκεία έγινε ένας ακόμη ιδεολογικός μηχανισμός επιβολής στα χέρια των εκάστοτε κρατούντων και συγκολλητική ύλη σταθερότητας κοινωνικών πυραμίδων.Φταίνε άραγε τα Κείμενα,ή οι ερμηνευτές τους; Η μάχη του καλού και του κακού δεν κρίθηκε πριν 2000 χρόνια σε μια Ρωμαϊκή επαρχία αλλά είναι αέναη προσπάθεια και πιθανόν θα μας προσπεράσει χρονικά και ΑΠΑΙΤΕΊ και την δική μας συστράτευση.

 Σταυροφόροι ή όχι,στο όνομα του Χριστoύ ή μη, ο αγώνας αυτός είναι ο δρόμος του Θεού,στην πιο εξιδανικευμένη μορφή του, όπως ο καθένας μας έχει εσωτερικεύσει.!

 -Αυτά τα Χριστούγεννα ας μη περιμένουμε το χαρμόσυνο άγγελμα της Γέννησης από την Βηθλεέμ, αλλά ο καθένας μας ας μεταβάλλει την καρδιά του σε μια μικρή,ταπεινή φάτνη,που η κάθε μια της θα υποδεχτεί και από ένα μικρό,νεογέννητο Χριστό!

Χρόνια πολλά και καλά Χριστούγεννα!







KON MAR

 

ΚΑΠΟΤΕ, ΣΤΟ ΠΟΛΥTEΧΝΕΙΟ...

-Πανηγυρικό λόγο για την επέτειο θα μπορούσε ο καθείς μας να γράψει και να μιλήσει για ήρωες και παλλαϊκό ξεσηκωμό κλπ, η... αλήθεια είναι όμως ότι   << το Πολυτεχνείο>> το δημιούργησε μια χούφτα <<αλητών-φοιτητών>> και άλλων περιθωριακών στοιχείων της πόλης, ξένα και εχθρικά στοιχεία προς την συντριπτική πλειονότητα  των <<φρόνιμων νοικοκυραίων>> που τους κοιτούσαν με καχυποψία και εχθρότητα.

Αυτή ήταν η άποψη όχι μόνο των εκπροσώπων της χούντας αλλά και πολιτικών φορέων της εποχής που προσέθεταν μάλιστα και τον χαρακτηρισμό προβοκατόρων και πρακτόρων καί η άποψη αυτή  επικρατούσε ανάμεσα στον πληθυσμό και για κάποιο διάστημα και μετά την μεταπολίτευση

.Και όσοι παρεσύρθησαν από τον δυναμισμό και την λαθεμένη εκτίμηση ότι άλλαξε η κατάσταση,και ότι ήρθε η ώρα να σπεύσουν να  αλλάξουν και αυτοί, ανένηψαν με την επικράτηση της νέας χούντας του Ιωαννίδη.Με την επικράτηση της μεταπολίτευσης η <<Εθνική Επανάστασις>> έγινε <<χούντα>> και οι <<αλήτες φοιτητές>> έγιναν <<Ήρωες του Πολυτεχνείου>>.Ο καιροσκοπισμός στο μεγαλείο του,αυτή δυστυχώς είναι η πραγματικότητα!

 Τα γράφω αυτά, όχι για να μουντζουρώσω τον αγώνα αλλά να επισημάνω ότι ο δρόμος του αγώνα τις περισσότερες φορές είναι μοναχικός και δεν δίδεται υπό τις επευφημίες του πλήθους αλλά κάτω από παγερή αδιαφορία ή και από ιαχές <<σταύρωσον,σταύρωσον αυτόν>>.Ο δε μύθος που θα δημιουργηθεί μεταγενέστερα,εάν και όταν ο αγώνας δικαιωθεί, θα προβάλλει ως ήρωες-πρωταγωνιστές όσους εξ αυτών έχουν καλύτερες επιδόσεις στις δημόσιες σχέσεις...

Δυστυχώς οι λαοί,και ο λαός μας κατ΄εξοχήν, έχουν μάθει να λατρεύουν τον ισχυρό και να μισούν τον αδύνατον.!

Δυστυχώς και  η ανάγκη για αγώνες δεν εξέλιπε και οι ευκαιρείες για μια έμπρακτη διάψευση των ανωτέρω,  με συμμετοχή σε αυτούς, είναι παρούσες  και σήμερα !,  Αυτή η συμμετοχή  θα ήταν και η ειλικρινέστερη απόδοση τιμών στους αγωνιστές του Πολυτεχνείου του Νοέμβρη του 1973.!

KON MAR