Σελίδες

Σάββατο, 16 Αυγούστου 2014

ΣΤΗΝ ΣΚΙΑ ΤΟΥ ΜΥΘΟΥ




Σαράντα χρόνια πέρασαν από το δραματικό εκείνο  καλοκαίρι του 1974 που σημαδεύτηκε από δύο γεγονότα Ελληνικού ενδιαφέροντος:
-την πτώση της Δικτατορίας και την αποκατάσταση της Δημοκρατίας,ή κατά άλλους την παλινόρθωση της παλαιάς πολιτικής τάξεως στην εξουσία,χωρίς όμως την βασιλεία αυτή την φορά αλλά με παλινόρθωση τριών μη εστεμμένων δυναστειών, που βασίλευσαν στην χώρα μέχρι πρόσφατα,αλλά και άλλων παραγόντων της πολιτικής φεουδαρχίας...
-και δυστυχώς με τα τραγικά γεγονότα στην Κύπρο-ανατροπή Μακαρίου,Τουρκική εισβολή και κατοχή,κλπ,τα γνωστά γεγονότα.

 Θα κάνουμε και φέτος τα γνωστά μνημόσυνα, θα ρίξουμε ξανά το ανάθεμα στους άφρονες χουντικούς,που πρόδωσαν, πούλησαν,κλπ,θα κάνουμε μνεία στο πατριωτικό χρέος μας, συγκρατημένα βέβαια γιατί οι προτεραιότητες έχουν αλλάξει και η Τουρκία είναι μελλοντικός εταίρος μας στην ΕΕ, θα καθίσουμε έπειτα πολύ βολικά στην σκιά του μύθου που πάντα δημιουργείται μετά από μια καταστροφή.

Και ο συγκεκριμένος μύθος αφηγείται ότι οι άφρονες πραξικοπηματίες των Αθηνών,με ηγέτη ένα ανόητο υπερεθνικόφρονα ταξίαρχο, τον Δ. Ιωαννίδη,και Κύπριους ομοϊδεάτες τους,υπήκοντες σε άγνωστα σκοτεινά κέντρα,απρόκλητα εντελώς,απεφάσισαν να ανατρέψουν με πραξικόπημα τον νόμιμο Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Αρχιεπίσκοπο Μακάριο,αιφνιδιάζοντας τους πάντες, ανοίγοντας με αυτό τον τρόπο τον πίθο των Δαναΐδων,το κουτί της Πανδώρας  και τους ασκούς του Αιόλου μαζί,απαρχή όλων των μετέπειτα δεινών.

 Σεβόμενος όμως πραγματικά την μνήμη όσων έδωσαν την ζωή τους πολεμώντας για την πατρίδα εκείνες τις ημέρες στην Κύπρο, θα ανακαλέσω στην μνήμη,<<ασήμαντα>> γεγονότα και ξεχασμένες λεπτομέρειες από την μακρινή αυτή εποχή,διατυπώνοντας και ερωτήματα τα οποία όσοι ξέρουν καλό θα ήταν να απαντήσουν.


 Είναι γνωστό ότι οι σχέσεις του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου με την  ηγεσία του στρατιωτικού καθεστώτος ποτέ δεν ήσαν αρμονικές και περνούσαν συχνά φάσεις εντάσεων με κατηγορίες από πλευράς του για υπονόμευση, απειλές κατά της ζωής του και των συνεργατών του και από την άλλη (πλευρά) των Αθηνών για άρνηση συνεργασίας με το Εθνικό κέντρο και μη συντονισμό της πολιτικής, για επικίνδυνους τυχοδιωκτισμούς και διεθνείς πρωτοβουλίες, κ.ά.
Και φυσικά στο πλαίσιο αυτό της αμοιβαίας καχυποψίας έσκασε η αφορμή για μετωπική σύγκρουση με την απαίτηση του Προέδρου Μακαρίου να αποσυρθεί άμεσα το μεγαλύτερο μέρος των Ελλήνων αξιωματικών που υπηρετούσαν στην Κύπρο ως υπονομευτών, χωρίς αντικατάσταση και μείωση της Ελληνικής στρατιωτικής παρουσίας στο νησί,συνολικά.Απαίτηση που απο ΚΑΜΜΙΑ κυβέρνηση των Αθηνών μπορούσε να γίνει δεκτή!- Γνωστή ιστορία,  η επιστολή Μακαρίου προς Γκιζίκη.

 Εδώ γεννώνται όμως κάποια ερωτήματα:

α) -Έπραξε αυτό ο αρχιεπίσκοπος αποκλειστικά με δική του πρωτοβουλία, ή χρησιμοποιήθηκε ως μοχλός ανατροπής της Δικτατορίας και αποτελούσε η τελεσιγραφική αυτή  απαίτηση μέρος συγκεκριμένου σχεδίου (που είχε επεξεργαστεί συνολικά, στην Κύπρο,στην Αθήνα ή έξω, πχ.στο Παρίσι και στην Ρώμη,ελάχιστους μήνες νωρίτερα);
-Μήπως κάποιοι σκέφτηκαν,σαν τους κυνηγούς, να διώξουν το θηρίο ανάβοντας κοντά στην φωλιά του μια μικρή ελεγχόμενη φωτιά,με πολύ καπνό ,αλλά επειδή δεν υπολόγισαν καλά τους ανέμους στην περιοχή,η φωτιά τους ξέφυγε και έκαψε την πλαγιά;
-Και ακόμη χειρότερα,μήπως κάποιοι από τους πρωταγωνιστές αν και διέβλεπαν και πιθανολογούσαν τον κίνδυνο της πυρκαϊάς,προχώρησαν αδιαφορούντες αρκεί να πετύχαιναν την επίτευξη του σκοπού των;-Σαν κοινοί οικοπεδοφάγοι;

-Αφού είχε γίνει πιά σαφές ,μετά το κίνημα του Ναυτικού και το Πολυτεχνείο ότι μόνο μετά απο μια εθνική κρίση (μετά απο πολεμική ήττα;)θα αίρονταν η στήριξη των αξιωματικών και του κρατικού μηχανισμού από το καθεστώς!

β)-Ποιοι άλλοι γνώριζαν από πριν την απόφαση αυτή του Μακαρίου,στην Κύπρο και κυρίως εδώ στην Αθήνα;

γ)-Ο Ευάγγελος Αβέρωφ.είχε συμβολή στην σύνταξή της όπως διατείνονταν αργότερα χουντικοί αξιωματικοί; 
 -Ο αντιναύαρχος Πέτρος Αραπάκης,και οι στρατηγοί Ι.Ντάβος και Αγ. Γκράτσιος γνώριζαν για αυτήν από τον ίδιο τον Μακάριο ή από άλλες πηγές;

δ)-Ο Κ. Καραμανλής και ο απωλέσας τον θρόνο βασιλιάς αιφνιδιάστηκαν εξίσου με την χούντα των Αθηνών;-Είχαν στα χέρια τους μήπως αντίγραφα της επιστολής Μακαρίου πρίν απο την 2α Ιουλίου;


 -Και πως αξιολόγησαν την ενέργεια αυτή,


- ως ακραία ενέργεια πολιτικής ανευθυνότητας, ή 


-ως κίνηση που με σωστό χειρισμό μπορούσε να οδηγήσει στην απομάκρυνση της Δικτατορίας;


 Εκτιμήθηκε και ως πιθανότητα (και από τον πρόεδρο Μακάριο) η βίαιη αντίδραση του καθεστώτος των Αθηνών;
 Να υποθέσουμε τελικά ότι ο Μακάριος δεν εμπιστευόταν ούτε τους Έλληνες πολιτικούς,ούτε φυσικά κανένα από την στρατιωτική ηγεσία στην Ελλάδα, όπως ενδεικτικά τον Γρ. Μπονάνο καί Αραπάκη...;

-Στο πραξικόπημα τώρα στην Κύπρο,η σωτηρία και διαφυγή του αρχιεπισκόπου μπορεί να αποδοθεί:
-σε τύχη, θεία παρέμβαση, κλπ
-στην ετοιμότητα των Αγγλικών υπηρεσιών ασφαλείας;
-στην ανικανότητα των πραξικοπηματιών να εκτελέσουν αποτελεσματικά μια επιχείρηση
-σε εντολές άνωθεν όπως αργότερα ισχυρίστηκε ο επικεφαλής συνταγματάρχης Κ.. Κoμπόκης
 (Τώρα, τίνος άνωθεν, του Ιωαννίδη ή των επικεφαλής μιας νέας χούντας (των στρατηγών) που είχε δημιουργηθεί μέσα στην χούντα, ή κάποιου άλλου,ίσως ξένου παράγοντα,δεν γνωρίζω και δεν γνωρίζω αν έμαθε ποτέ και το υποψήφιο θύμα)

Πάντως, μπράβο στους Άγγλους που τον περιέθαλψαν αν και παλαιότερα μισητός αντίπαλος,όπως έκαναν οι Πέρσες με τον Θεμιστοκλή και Δημάρατο και οι Σπαρτιάτες με τον Αλκιβιάδη!
Απλώς, άλλοι αγωνιστές ήσαν άτυχοι,συλλαμβάνονταν και εκτελούνταν,όπως οι Αυξεντίου,Καραολής. Δημητρίου των οποίων η μνήμη,πρόσφατη, πρέπει να ήταν ζωντανή και στον αρχιεπίσκοπο.
Άλλο πράγμα η αναγκαιότητα πολιτικής συνεργασίας έστω και με τον αντίπαλο και άλλο εντελώς η θυσία της ζωής αγωνιστών για να δίδεται η δυνατότητα στον ηγέτη άσκησης προσωπικής πολιτικής.

Στην σύσκεψη της Μεταπολίτευσης, στην Αθήνα,το κρίσιμο τριήμερο και ενώ στην Κύπρο δίνονταν με  αίμα μαθήματα    πατριωτισμού,εδώ προβάρονταν διάφορα σχήματα εξουσίας. Τελικά, με υπόδειξη του Ε. Αβέρωφ(;) ευρέθη ο νέος ηγέτης,ο Κωνσταντίνος Καραμανλής. Ανάγκη των στιγμών, ξαφνική έμπνευση του Αβέρωφ(;)  ή από προ-επιλογή,ίσως το μάθουμε με το άνοιγμα του φακέλλου της Κύπρου, του πραγματικού και όχι του συναρπαστικού αφηγήματος του Στ. Ψυχάρη.

 -Η επιλογή του αντιναυάρχου Π. Αραπάκη ως προνομιακού συνομιλητή του Αμερικανού απεσταλμένου υφυπουργού Σίσκο οφείλονταν αποκλειστικά στην καλή γνώση της Αγγλικής γλώσσας και μόνον,  στην εκτίμηση ότι ήταν ο νέος ισχυρός άνδρας στην Αθήνα,για κάποιον άλλο λόγο,  γιατί;


Στην Κύπρο, στην πρώτη φάση της Τουρκικής εισβολής,οι Κύπριοι πολίτες που με άνεση κατηγορούν τους Ελλαδίτες, έσπευσαν να επανδρώσουν θέσεις της Εθνοφρουράς, να κρατήσουν θέσεις, να συνεργαστούν με την ΕΛΔΥΚ; - Τα αστυνομικά τμήματα,φιλομακαριακά κατά τεκμήριον και το εφεδρικό σώμα  συνεργάστηκαν, διευκόλυναν τις επικοινωνίες των στρατιωτικών δυνάμεων ή τις παρεμπόδιζαν αντιμετωπίζοντας ως εχθρική δύναμη τις <<δυνάμεις της χούντας των Αθηνών>> ;

...Για να μη θυμηθούμε τα NORATLAS και την κατάρριψή τους από «κακή συνεννόηση» ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΙΚΌ ΑΕΡΟΔΡΌΜΙΟ ΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΊΑΣ !!!


Όχι από καμιά απομονωμένη πυροβολαρχία,παράκτια ίσως, αλλά απο την αεράμυνα του κεντρικού αεροδρομίου της πρωτεύουσας!

Με την περίεργη  δικαιολογία ότι τα εξέλαβαν ως εχθρικά, Τουρκικά,που θα έριχναν αλεξιπτωτιστές να καταλάβουν το αεροδρόμιο!-Πώς,χωρίς συνοδεία καταδιωκτικών και βομβαρδιστικών αεροπλάνων και χωρίς να προηγηθεί σφοδρός βομβαρδισμός των θέσεων της αντιαεροπορικής άμυνας;Ποιος στρατιωτικός δεν γνωρίζει τα στοιχειώδη;


Στην Κύπρο, στην δεύτερη φάση της εισβολής,Αττίλας ΙΙ,τέτοιες μέρες,και ενώ είχε πραγματοποιηθεί  πολιτική μεταβολή στην Ελλάδα και στην Κύπρο, υπάρχουν αναφορές αξιωματικών, όπως από την Αμμόχωστο ότι δεν δίνονταν εντολές από την Αθήνα,ή την Λευκωσία,από το Αρχηγείο της Εθνοφρουράς ούτε απαντούσαν, και ο προεδρεύων της Δημοκρατίας και το υπουργικό συμβούλιο   είχαν απομακρυνθεί από την Λευκωσία, αφήνοντας τα διάφορα διάσπαρτα στρατιωτικά αποσπάσματα στο έλεος του θεού και του εισβολέα.
Γιατί, μήπως κάποιοι γνώριζαν που ολοκληρώνεται  η εισβολή;

Ο Γ.Γ του ΝΑΤΟ Λούνς δεν εννοούσε να διακόψει τις θερινές διακοπές του επειδή ήταν αρνητικός και είχε προειδοποιήσει για την πιθανή έκταση της κρίσης;


Είναι αλήθεια όλα αυτά ή έστω  εν μέρει;

Τα ανωτέρω δεν απαλλάσσουν στο ελάχιστο φυσικά την Ιωαννιδική ομάδα από τις βαρειές ευθύνες της,αλλά δεν μου αρέσει κάποιοι να κρύβονται στην σκιά του όνου!

Είναι εθνικά σκόπιμο να διερευνηθεί επιτέλους σε βάθος η ιστορία και όπου υπάρχουν ευθύνες να αποδοθούν,έστω και για διδακτικούς λόγους, έστω και αν οι περισσότεροι πρωταγωνιστές δεν υπάρχουν πια στην ζωή και να μη εκθέτει ο καθένας την δική του εκδοχή,(:Το Τέλος Της Σιωπής), κατά πως τον βολεύει!

Να "ανοιχτεί" επιτέλους και αυτός ο περίφημος "φάκελλος του Κυπριακού" από την Βουλή,δηλ.ό,τι έχει απομείνει από αυτόν!-Τι επιτέλους φοβούνται;-Μήπως λερωθεί περισσότερο το όνομα των χουντικών αξιωματικών;-Ή  προστατεύουν έτσι την υστεροφημία των λοιπών πρωταγωνιστών εκείνων των ημερών,και μετέπειτα στα χρόνια της Μεταπολίτευσης,εγχώριων και ξένων πολιτικών;

Αν οι ζωές που χάθηκαν τότε, δεν δημιουργούσαν βαρειά υποχρέωση για το ψηλάφισμα της αλήθειας, δεν θα καταπιανόμουν με την δυσάρεστη αυτή ιστορία, όπως συνετά πράττουν οι περισσότεροι που αρκούνται στα συνήθη μνημόσυνα προσθέτοντας   αποσπασματικά προσωπικές αφηγήσεις πολεμιστών-ηρώων...



Αξίζει να δείτε, απο το ΡΙΚ-(κυρίως από 29.00-32.00)
https://www.youtube.com/watch?v=WYn3u0a4GDg#t=2446

21-07-2014
KON MAR


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου